http://www.antykoncepcja.com/ en-us Nucleus CMS v3.24 Š Weblog http://backend.userland.com/rss http://www.antykoncepcja.com//nucleus/nucleus2.gif http://www.antykoncepcja.com/ http://www.antykoncepcja.com/health-55.html
Stosuje się preparaty jednoskładnikowe lub dwuskładnikowe. Pigułki jednoskładnikowe (tzw. minipigułki) zawierają niskie dawki jednego hormonu - syntetycznego odpowiednika progesteronu (gestagenu). Pigułki dwuskładnikowe zawierają syntetyczne gestageny i etynyloestradiol. Tabletki jednofazowe dostarczają taką samą dawkę estrogenu i progestagenu w ciągu całego cyklu, natomiast w pigułkach dwu- i trójfazowych zawartość hormonów zmienia się w czasie trwania cyklu.

Najczęściej stosowane w hormonalnych środkach antykonsepcyjnych gestageny to : Lewonorgestrel, Drospirenon, Norelgestromin, Gestoden, Dezogestrel

Mechanizm działania

* Preparaty dwuskładnikowe, (środki estragenowo-gestagenowe)

Zawarty w tych preparatach etynyloestradiol hamuje wydzielanie FSH uniemożliwiając dojrzewanie pęcherzyków Graffa i tym samym komórek jajowych. Natomiast gestageny (również obecne w tabletkach) hamują owulację, czyli uwolnienie komórki jajowej. Zmieniają też śluz szyjki macicy, utrudniając wnikanie plemników do dróg rodnych kobiety. W ten sposób hormonalne środki antykoncepcyjne uniemożliwiają zapłodnienie i powstanie zarodka. Dodatkowo składniki tabletek antykoncepcyjnych, działając razem, utrudniałyby zagnieżdżanie zapłodnionej komórki jajowej w błonie śluzowej macicy, gdyby taka komórka się pojawiła.

* Preparaty jednoskładnikowe, zawierające tylko gestagen.

Działanie antykoncepcyjne tych środków polega głównie na zmienianiu właściwości śluzu w szyjce macicy i utrudnianiu wnikania plemników do dróg rodnych kobiety. Hormony te hamują również owulację, ale tylko u 70% kobiet. Tabletki tego typu są zatem mniej skuteczne od dwuskładnikowych. Jeśli jednak dojdzie do zapłodnienia, gestageny utrudniają zagnieżdżanie zapłodnionej komórki jajowej w błonie śluzowej macicy, nie dopuszczając do ciąży.

Sposób użycia

Dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne, zwykle przyjmuje się codziennie, przez 21 dni, rozpoczynając od pierwszego dnia cyklu miesiączkowego (od pierwszego dnia miesiączki). Następnie robi się siedmiodniową przerwę, w trakcie której powinno wystąpić krwawienie. Kolejną serię tabletek rozpoczyna się ósmego dnia, od wzięcia ostatniej tabletki z poprzedniej serii. Maksymalny dopuszczalny czas opóźnienia w przyjęciu pigułki to 12 godzin.
Na rynku dostępne są preparaty jednofazowe - w których wszystkie tabletki zawierają te same ilości hormonów, oraz dwu- i trójfazowe, zawierające mniej gestagenu w tabletkach przyjmowanych w pierwszej fazie cyklu, a więcej w tabletkach przyjmowanych później. Tabletki wielofazowe lepiej naśladują naturalne wahania stężenia hormonów w trakcie cyklu miesiączkowego.

Jednoskładnikowe środki antykoncepcyjne stosuje się ciągle, nawet w trakcie trwania krwawienia miesięcznego.

Skuteczność

Wskaźnik Pearla tabletki antykoncepcyjnej dwuskładnikowej E+P przy doskonałym stosowaniu się do zaleceń wynosi 0,1-1,25 (w zależności od typu, producenta oraz badania), a dla typowego stosowania zaleceń 6-8 (rzadziej podawane 2-8).

Metody hormonalne przeznaczone dla kobiet są bardzo skuteczne, natomiast niebezpieczeństwo wywołania skutków ubocznych, spowodowanych ingerencją w system hormonalny kobiety, zwłaszcza przez tabletki dwuskładnikowe jest minimalne. Warunkiem skuteczności jest ich systematyczne połykanie (zgodnie z instrukcją) w celu utrzymania potrzebnego stężenia hormonów. Skuteczność tych metod zależy ściśle od systematyczności w stosowaniu. Wymienione metody mogą być nieskuteczne w związku z niektórymi chorobami i zażywaniem specyficznych leków.

Inne działania na organizm

Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wywoływać u kobiet:

* stany zapalne pochwy oraz wzrost ryzyka zakażeń grzybiczych i bakteryjnych
* wzrost ryzyka powstania groźnych dla życia zakrzepów i zatorów (zobacz: zakrzep)
* wzrost ryzyka zachorowania na niektóre inne choroby


Jednocześnie środki te przynoszą też skutki pozytywne:

* zmniejszają prawdopodobieństwo zachorowania na raka jajnika i raka macicy

Historia

Badania nad skutecznymi metodami zapobiegania ciąży rozpoczęły się w latach 40. XX wieku. Wtedy to dokonano odkrycia, że zastrzyki progesteronu skutecznie hamują jajeczkowanie u zwierząt doświadczalnych. Jednak perspektywa robienia zastrzyków podskórnych w celu regulacji płodności nie była zachęcająca, a poza tym progesteron był wówczas drogim preparatem. Badania nad doustnym środkiem antykoncepcyjnym rozpoczął w 1950 r., prawdopodobnie za namową Margaret Sanger, założycielki Planned Parenthood, Gregory Goodwin Pincus – specjalista w dziedzinie rozmnażania się ssaków. Pinkus pozyskał sponsorów (m.in. Katharine McCormick), dobrał utalentowanych ludzi, (pracowali wraz z nim doktor Min-Chuh Chang, lekarz ginekolog John Rock, doktor Edris Rice-Wray, doktor Celso-Ramon Garcia) i osiągnął sukces. Początkowo uczeni stwierdzili, że progesteron podawany doustnie hamuje jajeczkowanie, podobnie jak zastrzyki, jednak ujawnili również wady preparatu: skuteczność w 85% i wielkość dawki. W tym samym czasie, w 1952 r. został zsyntetyzowany norethynodrel (noretyndron). Jego twórca Frank Colton nie zdawał sobie sprawy jakie znaczenie będzie miał ten związek w regulacji urodzin; ani on, ani firma w której pracował (G.D Searle and Company) nie mieli w planach syntezy środka antykoncepcyjnego. Pinkus włączył norethynodrel do badań i uzyskał lepsze wyniki niż w badaniach z progesteronem. Kolejnym etapem było dodanie niewielkiej ilości mestranolu. Uzyskana pigułka pod nazwą Enovid była gotowa do badań klinicznych w 1955 r. W 1960 uzyskała zezwolenie urzędu kontroli leków i żywności i po raz pierwszy pojawiła się w aptekach w USA. W Polsce pigułka została wprowadzona do sprzedaży w 1966 . Przez wielu naukowców oraz ruchy feministyczne uważana jest za największe odkrycie XX wieku.




(źródło: Wikipedia)]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-55.html Fri, 14 Nov 2008 11:51:09 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-54.html
NPR bywa niepoprawnie nazywane metodą antykoncepcyjną (anti conceptio – przeciw poczęciu). Nie jest to jednak zgodne z definicją antykoncepcji przyjętą przez Światową Organizację Zdrowia, gdyż - według tejże - nie może ona wymagać powstrzymywania się od współżycia. Światowa Organizacja Zdrowia określa NPR mianem "metod określania płodności". Także zwolennicy NPR nie życzą sobie nazywania jej antykoncepcją, jako że nie ingeruje w płodność przeciw poczęciu. Metody naturalne same w sobie są tylko i wyłącznie metodami diagnostycznymi, umożliwiającymi oznaczenie okresu płodnego kobiety. Różnią się zasadniczo od środków antykoncepcyjnych tym, że nie ingerują ani bezpośrednio w płodność ani w przebieg cyklu.

Z reguły wybierają ją osoby, których światopogląd, przekonania religijne lub ekologiczne deklasyfikują środki antykoncepcyjne. NPR stanowi również alternatywę dla osób, które ze względów zdrowotnych nie mogą lub nie chcą stosować antykoncepcji hormonalnej.

Metody NPR bywają także pomocne w diagnostyce niektórych chorób; są ważnym elementem naprotechnologii - metody leczenia niepłodności.

Stosowane metody w NPR

* owulacyjna (Billingsa)

* objawowo-termiczna

* termiczna

* laktacyjna niepłodności poporodowej

Metoda owulacji (Billingsów)

Metoda Billingsów (ocena śluzu szyjkowego) – metoda naturalnego planowania rodziny, często nieuznawana za metodę antykoncepcji, gdyż wymaga wstrzymania się od pożycia w fazie płodnej. Polega na rozpoznaniu początku i końca fazy płodności za pomocą konsystencji i wyglądu śluzu estrogennego (okołoowulacyjnego) i śluzu gestagennego (poowulacyjnego). W czasie poprzedzającym owulację i w jej trakcje śluz jest lepki i rozciągliwy – nazywamy go estrogennym. Bezpośrednio po miesiączce śluz jest suchy i gęsty – nazywamy go gestagennym. Abstynencja seksualna w okresie występowania śluzu estrogennego zmniejsza ryzyko ciąży do kilku punktów wskaźnika Pearla.

Metoda objawowo-termiczna

Poszczególne odmiany tej metody, w zależności od autora i kraju, różnią się sposobem prowadzenia kart obserwacji cyklu, innymi liniami pomocniczymi i stosunkowo mało istotnymi różnicami w sformułowaniach kryteriów rozpoznawania faz płodności i niepłodności cykl

Metoda termiczna

Metoda ta polega na dokonywaniu codziennych pomiarów temperatury ciała kobiety (pomiar podstawowej temperatury ciała – PTC), rano przez ok. 5 minut przed wstaniem z łóżka o tej samej porze, tym samym termometrem (najlepiej termometrem owulacyjnym), w pochwie, odbycie lub jamie ustnej i zapisywaniu otrzymywanych wyników nanosząc je na wykres.

Metoda laktacyjna niepłodności poporodowej

Metodę laktacyjną niepłodności poporodowej stosuje się wyłącznie w okresie poporodowym. W czasie karmienia piersią dziecko ssąc powoduje pobudzenie wydzielania oksytocyny i prolaktyny. Prolaktyna powoduje wydzielanie mleka oraz hamuje owulację. Aby metoda była w pełni efektywna muszą być spełnione następujące warunki:

* dziecko nie ma więcej niż 6 miesięcy

* nie wystąpiła jeszcze miesiączka * dziecko jest karmione wyłącznie piersią czyli:

o karmienie "na żądanie",

o nie rzadziej niż co 4 godziny w ciągu dnia i co 6 godzin w ciągu nocy bez dokarmiania dziecka

Jeśli powyższe warunki są spełnione to ryzyko zajścia w ciążę wynosi ok. 2 % czyli wskaźnik Pearla dla tej metody to 2.

Dziecko – zaplanowanie poczęcia i kontrola

Metody NPR pomagają w zaplanowaniu poczęcia jak i jego odłożeniu. Dwoje ludzi, wiedząc dokładnie kiedy występuje faza płodności, może zaplanować poczęcie dziecka poprzez współżycie w najlepszym do tego momencie. Wiedza na temat metod naturalnych umożliwia rozpoznania z bardzo dużym prawdopodobieństwem stwierdzenie, czy kobieta jest w ciąży już po 20 dniach od zapłodnienia. Pozwala to unikać wszystkiego, co jest szkodliwe dla rozwijającego się zarodka i płodu, co jest najważniejsze w pierwszych 8-12 tygodniach całego ludzkiego życia (patrz: psychologia rozwojowa)[potrzebne źródło]. Fakt poczęcia można sprawdzić, m.in. jeśli po 20 dniach od owulacji utrzymuje się nadal wysoka temperatura (po poczęciu ciałko żółte nie zanika, wobec tego duży poziom progesteronu warunkuje utrzymywanie się temperatury na wysokim poziomie), a partnerzy mogą być prawie pewni, że staną się rodzicami. Pozwala to na kontrolowanie stanu płodu w czasie pierwszych trzech miesięcy ciąży.

W pierwszym trymestrze ciąży, na skutek wysokiego poziomu progesteronu, podstawowa temperatura ciała powinna utrzymywać się na wysokim poziomie. Jeśli zatem kobieta obserwuje gwałtowny spadek temperatury, powinna zgłosić się do lekarza, gdyż w takiej sytuacji istnieje ryzyko poronienia. Szybka interwencja może uratować życie dziecka.

Dzięki dokonywanym wcześniej zapiskom przyszli rodzice są w stanie sami co do 1 doby określić moment poczęcia dziecka.

Zalety NPR

* poznanie naturalnego rytmu płodności, który ma istotne znaczenie we wczesnej diagnostyce chorób kobiecych,

* metody nieszkodliwe dla zdrowia,

* mogą być stosowane zarówno w celu zwiększenia prawdopodobieństwa poczęcia dziecka jak i odłożenia tej decyzji na późniejszy termin,

* prawidłowe stosowanie metod NPR zwiększa własną wiedzę o funkcjonowaniu ludzkiej płodności,

* w przypadku stosowania wg zaleceń metody mogą osiągać skuteczność porównywalną z najbardziej skutecznymi metodami antykoncepcji,

* stosowanie metod NPR w związku pociąga za sobą zaangażowanie partnera, współpracę, komunikację i dzielenie odpowiedzialności w związku,

* świadczenie usług w zakresie NPR nie wymaga medycznie wykwalifikowanego personelu,

* pozwalają matce na kontrolowanie stanu zdrowia dziecka w pierwszych 3 miesiącach ciąży,

* pozwalają na określenie czasu poczęcia dziecka jak i terminu porodu,

* uczą samodyscypliny zarówno kobiety jak i mężczyzny, co może być przydatne w przypadku konieczności dłuższej abstynencji seksualnej (połóg, choroba),

* ze względów moralnych NPR jest akceptowana przez większość kultur i religii.

Wady NPR

* trudność w zaakceptowaniu stylu życia zgodnego z NPR (powstrzymywanie się w określonym czasie od aktywności seksualnej trwającej od 8 do 18 dni (w zależności od stosowanej metody), dominująca trudność to abstynencja seksualna – u mężczyzn 27%, u kobiet 8%

* możliwość zaburzenia objawów płodności na skutek takich czynników jak np. stres, choroba, zmiana klimatu, przemęczenie, spożycie alkoholu, krótki sen itp. co w efekcie bardzo utrudnia prawidłową interpretację przebiegu cyklu i wydłuża dodatkowo okres wstrzemięźliwości

* wymaga okresu nauki trwającego przynajmniej przez 3 kolejne cykle i częstych w tym czasie kontaktów z nauczycielem NPR,

* NPR musi być uczone przez kwalifikowanych nauczycieli,

* niezbędna jest zgoda i aktywna współpraca kobiety i mężczyzny (co można traktować także jako zaletę, w zależności od światopoglądu),

* stosujący muszą regularnie przeprowadzać obserwacje i zapisywać objawy związane ze zmianami śluzu, szyjki, temperatury (czas to 5-10 min. dziennie),

* w Polsce NPR łączony jest z Kościołem Katolickim, stąd pary o odmiennym światopoglądzie mogą negatywnie odczuwać silne powiązanie NPR-u z tym wyznaniem religijnym.

* regularna analiza wydzielin z pochwy w celu określenia jakości śluzu oraz badanie samemu szyjki macicy może rodzić opory natury estetycznej

Mity dotyczące NPR

* regularność miesiączki – współczesne metody NPR nie opierają się na regularności cyklu. Okresy płodności wyznacza się w nich na podstawie obserwacji objawów, odzwierciedlających aktualny stan hormonów w organizmie, a kobieta z kilkunastodniowym wyprzedzeniem może przewidzieć termin najbliższej miesiączki, nawet jeśli jej cykle są nieregularne,

* trudna do nauczenia i skomplikowana – po maksymalnie 3 miesiącach nauki 93% osób potrafi korzystać samodzielnie z NPR. Badania WHO wykazały, że nawet kobiety nie umiejące pisać i czytać są w stanie nauczyć się poprawnie rozpoznawać swoją płodność. Z dobrym skutkiem NPR wprowadzane jest w krajach afrykańskich,

* czasochłonność – NPR potrzebuje poświęcania 5-10 minut dziennie,

* zawodność – obecnie dokonano wielu odkryć naukowych w dziedzinie fizjologii płodności człowieka. Badania wskazują, że metody naturalne (objawowo-termiczna, Billingsa, Roetzera) mają porównywalną, a nawet lepszą skuteczność od większości metod antykoncepcyjnych,

* uciążliwość – obserwacja śluzu i odczuć w metodzie Billingsa nie wymaga żadnych specjalnych zabiegów,

* to Kalendarzyk Małżeński – już w latach 70. XX wieku był on metodą przestarzałą, a sami jej twórcy w latach 30. przestrzegali przed czysto matematycznym jej zastosowaniem.

* nie mogą stosować jej kobiety pracujące na zmiany – przydatne wyniki pomiaru temperatury można uzyskać także wtedy, kiedy temperaturę mierzy się codziennie zawsze o tej samej porze w ciągu dnia albo wieczorem. Należy uprzednio, siedząc lub leżąc, godzinę wypocząć albo mierzyć temperaturę po śnie trwającym przeciętnie około 3 godzin, co zwykle przypada w godz. popołudniowych, codziennie o tej samej porze, dopóki trwa praca nocą.

* to metoda tylko dla katolików – jest to metoda określania płodności zalecana nie tylko (choć głównie) przez Kościół Katolicki, ale przez poważne autorytety, m.in. WHO[2] (ale nie jako metoda antykoncepcji). NPR mogą stosować pary różnych wyznań i o różnych poglądach, także jako uzupełnienie np. antykoncepcji mechanicznej.

Najczęstsze przyczyny zawodności metod NPR

* Nieprawidłowy instruktaż, bądź jego niezrozumienie,

* Błędne obserwacje w pierwszej fazie cyklu,

* "Kalendarzykowe" podejście do metod NPR – zamiast stosowania konkretnej metody, opieranie się jedynie na znajomości poprzednich cykli,

* Brak konsultacji cykli z instruktorem na początku nauki,

* Pobieżna znajomość metod NPR,

* Możliwość przeoczenia pojawienia się śluzu po porodzie czyli powrotu płodności,

* Nauka metod NPR na "oko",

* Stosowanie metod NPR podczas okresu silnego stresu, stanów zapalnych przydatków, oraz "Szybkiego tempa życia", czy nawet częstych podróży,

* Nieumiejętność odróżnienia wydzieliny chorobowej od fizjologicznej,

* Brak zapisu objawów.




(źródło: Wikipedia)]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-54.html Fri, 14 Nov 2008 11:36:01 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-53.html Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-53.html Fri, 14 Nov 2008 11:24:36 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-52.html
Pigułka "po"

Pigułka "po" - (ang. morning after pill) - środek antykoncepcyjny zawierający bardzo dużą dawkę hormonów (estrogen, progestagen lub estrogen połączony z progestagenem), który przyjmuje się po stosunku, zwłaszcza wynikłym z gwałtu, zakończonym pęknięciem prezerwatywy oraz w przypadku nieregularnego używania tabletek antykoncepcyjnych. Środek jest skuteczny w 90-95% przypadków, jeśli zostanie przyjęty w ciagu 72 godzin od zdarzenia. Największą skuteczność wykazuje zażyty do 12 godzin po stosunku. Odmianą hormonalnej antykoncepcji awaryjnej jest zastosowanie odpowiedniej ilości zwykłych dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych w dwóch dawkach w odstępie 12 godzin (tzw. metoda Yuzpe). W Polsce środek sprzedawany jest na receptę. Do obrotu dopuszczone są Postinor Duo i Escapelle (preparaty progestagenowe). Dawka Postinor Duo to dwie tabletki, przy czym pierwszą należy zażyć jak najszybciej po ryzykownej sytuacji, maksymalnie w ciągu 72 godzin, a drugą w 12 godzin po zażyciu pierwszej. W przypadku Escapelle należy zażyć tylko jedną tabletkę w ciągu 72 godzin od niezabezpieczonego stosunku.

Mechanizm działania

Przyjęcie pigułki przed owulacją zaburza cykl i nie dopuszcza do zapłodnienia komórki jajowej. Przyjęcie pigułki w trakcie owulacji lub po niej opóźnia wędrówkę komórki jajowej przez jajowód lub tak zmienia grubość błony śluzowej macicy, że zagnieżdżenie zarodka staje się niemożliwe. Zgodnie z oficjalnym stanowiskiem WHO pigułka "po" nie jest środkiem wczesnoporonnym, gdyż nie działa poronnie na już zaistniałe ciąże po implantacji zarodka. Takie określenie jest jednak stosowane na przykład przez organizacje religijne przyjmujące, że ciąża zaczyna sie w chwili zapłodnienia. Po implantacji nie jest możliwe zastosowanie antykoncepcji, a jedynie aborcja za pomocą środków poronnych, takich jak RU486. Skutki uboczne antykoncepcji awaryjnej mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, bóle głowy, bolesność piersi oraz uczucie zmęczenia. W przypadku użycia środka w okresie przedowulacyjnym, w ciągu 7 dni może wystąpić nowa menstruacja. W przypadku zażycia pigułki po okresie owulacji często dochodzi do znacznego przedłużenia fazy lutealnej i opóźnienia miesiączki. W celu oznaczenia przyczyny opóźnienia należy wykonać test ciążowy.

Przeciwwskazania

Środek w żadnym wypadku nie ma charakteru typowego środka antykoncepcyjnego i nie jest przeznaczony do stałego używania jako taki. Przeciwwskazania są podobne, jak przy antykoncepcji hormonalnej. Nie powinno się korzystać z pigułki "po" częściej niż raz w miesiącu, a w przypadku preparatów progestagenowych (np. Postinor) nie należy przyjmować więcej niż 4 tabletki w ciągu cyklu.

Wkładka domaciczna

Wkładka domaciczna może być zastosowana do 5 dni po stosunku. Jej skuteczność jako antykoncepcji awaryjnej jest porównywalna ze skutecznością przy normalnym stosowaniu. Po wystąpieniu menstruacji wkładka może być pozostawiona w macicy jako zwykły środek antykoncepcyjny.




(źródło: Wikipedia)]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-52.html Fri, 14 Nov 2008 11:14:27 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-51.html
Historia

Początkowo wkładkę wewnątrzmaciczną stosowano w celu leczenia tyłozgięcia macicy, a tym samym jako środek wspomagający zapłodnienie. Mimo że po zastosowaniu wkładki macica przyjmowała korzystniejsze położenie ilość zapłodnień wcale nie rosła. Świadomie jako środek antykoncepcyjny wkładkę zastosowano w 1880 r. Był to przedmiot metalowy, ostry łatwo powodujący perforacje macicy. Dopiero na początku XX w. (1909 r.) Niemcy R. Richter oraz Ernst Gräfenberg (Niemcy później USA) zaczęli stosować różnego rodzaju i kształtu wkładki wykonywane przez siebie z różnych materiałów (były to kółka z metali nierdzewnych oraz wkładki z catgutu a później z silkwormu. W latach 20. i 30. XX wieku metoda ta (tzw. pesaria) nabrała pewnej popularności, jednak wielomilionowe straty ludności na frontach I i II wojny światowej oraz różne efekty uboczne (zakażenia) nie sprzyjały postępowi w tej dziedzinie.

Przełomem okazały się wkładki zastosowane w 1959 r. przez Oppenheimera (Izrael) a w Japonii przez Tenrei Otę (tzw. Pierścień Ota początkowo z metalu a wkrótce z plastiku). Stosowane przez nich wkładki były wtedy najskuteczniejsze spośród wszystkich innych metod a ponadto nie wywoływały stanów zapalnych, nadmiernych krwawień itp. drastycznych efektów ubocznych. Ich wkładki, podobnie jak obecnie stosowane, były zaopatrzone w nitkę wystającą do pochwy, umożliwiającą łatwe ich usuwanie. Pomysłodawcą owej nitki był J. Lippes, twórca tzw. pętli Lippesa oraz inicjator użycia związków baru jako kontrastu. W 1969 r. Jaime Zipper z Chile a później Howard Tatum (USA) donieśli o dużej skuteczności wkładek z elementami owiniętymi drucikiem miedzianym. Dało to początek aktywnym wkładkom domacicznym.

Aktywne wkładki wewnątrzmaciczne

Współczesne wkładki wewnątrzmaciczne produkowane są z elastycznego plastiku w wielu konfiguracjach przestrzennych, dopasowanych do światła macicy. Wszystkie też są aktywne to znaczy zawierają jakiś czynnik zwiększający ich skuteczność. Najczęściej tym czynnikiem jest miedź która gromadzi się w śluzie szyjki macicy (prawdopodobnie upośledza przemiany energetyczne glikogenu w komórce plemnika) oraz w śluzówce macicy (endometrium) i zmienia jej właściwości zapobiegając zagnieżdżeniu zygoty. Uwalniana miedź wspomaga i rozszerza obszar działania wkładki obojętnej (czyli nieaktywnej) działającej podobnie ale tylko w okolicach miejsc jej styku ze śluzówką. Inne doniesienia mówią że na skutek obecności wkładki komórka jajowa zamiast przebywać w jajowodzie około 3 dni trafia do macicy po kilkunastu godzinach co wyklucza synchronizację faz. Mimo wielu badań zjawisko nie jest do końca wyjaśnione. Stosuje się też wkładki ze stopniowo uwalnianym progesteronem – hormonem mającym wpływ na stan śluzu w szyjce macicy i uniemożliwiającym przenikanie plemników do wnętrza. Wkładki z progesteronem działają około roku, wkładki z miedzią o wiele dłużej, średnio do pięciu lat (i dłużej). W nazwie Coopper T380A liczba 380 informuje że urządzenie ma 380 mm² aktywnej powierzchni miedzianej zaś litera T określa kształt wkładki (tu typu "T"). Oprócz miedzi czasami stosuje się też inne metale osobno lub w połączeniu z miedzią, głownie cynk oraz srebro.

Możliwe efekty uboczne

* Założenie wkładki może w niektórych przypadkach znacznie zwiększyć krwawienie miesiączkowe. Czasami występują niewielkie krwawienia w połowie cyklu. Objawy te zwykle ustępują po 2-3 cyklach. W niektórych przypadkach jednak wskazane jest usunięcie wkładki.

* Zbyt duże lub nieprawidłowo położone wkładki mogą powodować bóle. Nieustępujące bóle (po założeniu wkładki ból może utrzymywać się ok. doby) są wskazaniem do ich usunięcia.

* U 3-5 proc. kobiet, zwłaszcza w pierwszych 3 miesiącach stosowania może dojść do całkowitego lub częściowego wypadnięcia wkładki. W pierwszym wypadku wystąpi całkowity brak działania antykoncepcyjnego a w drugim efekt będzie zmniejszony ze zwiększonym prawdopodobieństwem wystąpienia zakażeń. Umiejscowienie wkładki łatwo ustalić w gabinecie dzięki napylonemu na powierzchnię wkładki siarczanowi baru. Prawidłowe ułożenie i obecność wkładki może również badać sama kobieta wyczuwając nitki lub wystającą z szyjki macicy wkładkę (nieprawidłowa sytuacja). Wypadnięcia zdarzają się najczęściej podczas miesiączki, więc wkładkę można zauważyć na podpasce. Podczas używania wkładki nie zaleca się stosowania tamponów.

* W ciągu pierwszych 2 tygodni od założenia wkładki może dochodzić do reakcji zapalnych, zwykle ustępujących samoistnie. Miedź działa antybakteryjnie więc wspomaga naturalne procesy obronne organizmu.
* Całkowite lub częściowe wypadnięcie wkładki może skutkować ciążą. W takich przypadkach zaleca się usunięcie wkładki co może jednak skończyć się samoistnym poronieniem. W przypadku donoszonych ciąż z wkładką nie zaobserwowano efektów ubocznych – wkładka wypadała razem z łożyskiem.

* U części kobiet zdarzają się ciąże pozamaciczne, wkładka przed nimi nie chroni.

Przeciwwskazania

* wkładkę wewnątrzmaciczną można stosować 3 miesiące po porodzie (w tym czasie zwykle występuje bezpłodność laktacyjna) lub poronieniu (można założyć wcześniej ale jest duże prawdopodobieństwo jej niedopasowania)

* stany zapalne narządów rodnych (nawet wyleczone), mięśniaki macicy, nadżerki, obfite krwawienia i wszelkie tego typu nieprawidłowości wymagające leczenia. Są one często wykrywane przy badaniu ginekologicznym wymaganym przed złożeniem wkładki

* niedokrwistość, braki żelaza i niski poziom hemoglobiny, wysoki OB

* nie stosuje się w przypadku już zaistniałej ciąży

* nie zaleca się pacjentkom z naturalną skłonnością do poronień (duże prawdopodobieństwo wypadnięcia wkładki)

* w przypadku wrodzonych wad zwłaszcza nietypowej budowy macicy (współczesne wkładki produkują fabryki w standardowych kształtach i wielkościach)
* nie zaleca się stosowania wkładki u kobiet które jeszcze nie rodziły ze względu na niewielkie rozwarcie szyjki macicy. Młode kobiety są bardziej płodne a równocześnie trudniej dla nich dobrać odpowiednich rozmiarów i typu wkładkę. Wskaźnik Pearla dla kobiet starszych jest korzystniejszy. Ponadto skuteczność metody rośnie wraz z długością jej stosowania. Najmniejsza jest w pierwszych miesiącach (brak odpowiedniej koncentracji miedzi). W tym czasie niektórzy lekarze zalecają dodatkowe stosowanie pianek lub kremów plemnikobójczych.

Wkładki zastosowane zgodnie z zaleceniami u zdrowych kobiet nie powodują żadnych efektów ubocznych, zwłaszcza nie są czynnikiem stymulującym powstawanie raka ani różnego rodzaju nadżerek, zapaleń itp. wykrywalnych metodami cytologicznymi. Jedynie statystycznie znacząco rośnie prawdopodobieństwo wystąpienia promienicy (prawdopodobnie na skutek wystających do pochwy nici i lokalnie większej dostępności glikogenu).

Założenie wkładki

Założenie wkładki powinno być poprzedzone badaniem wykluczającym przypadki wymienione w przeciwwskazaniach. Wkładkę zakłada się w ostatnim dniu krwawienia miesiączkowego kiedy układ rozrodczy w sposób naturalny ma podwyższoną odporność na zakażenia a wejście do macicy jest rozszerzone. Wkładka jest elastyczna, łatwo można ją wcisnąć w aplikator a po włożeniu do macicy wypchnąć przy pomocy tłoczka. W macicy zwykle przyjmuje ona właściwy sobie kształt i położenie. Sterczące na zewnątrz nitki (z polietylenu) przycina się do długości 2-3 cm. Po około tygodniu dokonuje się sprawdzenia umiejscowienia wkładki oraz wywiadu co do samopoczucia kobiety. Następne badanie powinno wykonać się po kolejnej miesiączce - sprawdza się czy wkładka nie wypadła i czy krwawienie nie jest nadmierne. Jeśli wszystko jest w porządku, kolejne badania są wykonywane po półroczu a następne raz w roku (decyduje lekarz prowadzacy). Coroczne badania są zalecane każdej kobiecie w trosce o jej zdrowie bez względu na to jaką metodę antykoncepcji stosuje, nawet jeśli nie stosuje żadnej.

Usuwanie wkładki

Każda wkładka ma przez producenta określony czas stosowania którego nie należy przekraczać. Po wyznaczonym okresie kończy się działanie środka aktywnego, zmniejsza się elastyczność wkładki, istnieje możliwość urwania się nitek itp. itd. Wkładkę można usunąć w dowolnym dniu cyklu lecz zalecane jest zrobienie tego w ostatnim dniu miesiączki (z przyczyn podanych wyżej) co dodatkowo zapobiega możliwości wystąpienia niechcianej ciąży. Przy usuwaniu wkładki w innych terminach należy pamiętać aby powstrzymać się od współżycia na 3-4 dni przed planowanym wyjęciem wkładki. Po miesiącu przerwy (wykonuje się wtedy badania ogólne) można założyć kolejną wkładkę. W przypadku zarażenia rzeżączką wkładkę należy bezwzględnie usunąć.




(źródło: Wikipedia)]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-51.html Fri, 14 Nov 2008 11:11:51 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-50.html
Metody mechaniczne

Metody mechaniczne polegają na mechanicznym blokowaniu, za pomocą izolujących błon gumowych, możliwości wniknięcia spermy do macicy i niedopuszczeniu do zapłodnienia. Do metod tych zalicza się prezerwatywę, kapturek dopochwowy oraz błonę dopochwową (diafragma). Wadą metod mechanicznych jest konieczność "zainstalowania" ich bezpośrednio przed albo nawet w trakcie stosunku. Ich zaletą jest natomiast możliwość natychmiastowego użycia bez wstępnych skomplikowanych zabiegów, brak wymogu lekarskiej konsultacji oraz zmniejszenie ryzyka zakażenia niektórymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. W celu uzyskania lepszej skuteczności zaleca się łączne stosowanie metod mechanicznych z chemicznymi. Prezerwatywy są zwykle już fabrycznie pokrywane środkiem plemnikobójczym. W przypadku kapturka i diafragmy środki plemnikobójcze należy zakupić osobno.

Metody chemiczne

Metody chemiczne polegają na stosowaniu preparatów, które unieszkodliwiają plemniki, pozbawiając je możliwości ruchu. Środki te stosuje się tuż (do 10-15 minut) przed stosunkiem, wprowadzając je do pochwy bezpośrednio w postaci globulek lub w postaci żelu, pianki, maści wraz z mechanicznymi środkami antykoncepcyjnymi. Już od starożytności jako nośnika płynnych środków chemicznych (np. roztworu octu) używano gąbek. Metody chemiczne nie zapobiegają zakażeniom chorobami roznoszonymi drogą płciową i stwarzają ryzyko uczuleń.

Antykoncepcja hormonalna

Metody hormonalne polegają na stosowaniu środków hormonalnych, które blokują wydzielanie hormonów odpowiedzialnych za dojrzewanie komórek jajowych i owulację, a także powodują zmiany w śluzie szyjkowym i błonie śluzowej macicy oraz jajowodów.
Stosuje się preparaty jednoskładnikowe, zawierające gestageny lub dwuskładnikowe, zawierające gestageny i etynyloestradiol.

* Preparaty dwuskładnikowe, (środki estragenowo-gestagenowe)

Zawarty w tych preparatach etynyloestradiol hamuje wydzielanie FSH, uniemożliwiając dojrzewanie pęcherzyków Graffa i tym samym komórek jajowych. Natomiast gestageny (również obecne w tabletkach) hamują owulację, czyli uwolnienie komórki jajowej. Zmieniają też śluz szyjki macicy, utrudniając wnikanie plemników do dróg rodnych kobiety. W ten sposób hormonalne środki antykoncepcyjne uniemożliwiają zapłodnienie i powstanie zarodka. Dodatkowo składniki tabletek antykoncepcyjnych, działając razem, utrudniałyby zagnieżdżanie zapłodnionej komórki jajowej w błonie śluzowej macicy, gdyby taka komórka się pojawiła.

* Preparaty jednoskładnikowe, zawierające tylko gestagen.

Działanie antykoncepcyjne tych środków polega głównie na zmienianiu właściwości śluzu w szyjce macicy i utrudnianiu wnikania plemników do dróg rodnych kobiety. Hormony te hamują również owulację, ale tylko u 70% kobiet. Tabletki tego typu są zatem mniej skuteczne od dwuskładnikowych. Jeśli jednak dojdzie do zapłodnienia, gestageny utrudniają zagnieżdżanie zapłodnionej komórki jajowej w błonie śluzowej macicy, nie dopuszczając do ciąży.

Jednoskładnikowe środki antykoncepcyjne występują w formie tabletek lub zastrzyków, które należy powtarzać co trzy miesiące. Dostępne są również metody polegające na wszczepianiu implantów z hormonem lub przyklejaniu na skórę plastrów, wydzielających do wnętrza organizmu odpowiednie dawki środka.

Jednoskładnikowymi preparatami, zawierającymi tylko gestagen, są również środki nazywane antykoncepcją postkoitalną oraz wkładki (spirale) wewnątrzmaciczne.

Najczęściej stosowane w hormonalnych środkach antykoncepcyjnych gestageny to: Lewonorgestrel, Drospirenon, Norelgestromin, Gestoden, Dezogestrel.

Metody hormonalne przeznaczone dla kobiet są bardzo skuteczne, a niebezpieczeństwo wywołania skutków ubocznych, spowodowanych ingerencją w system hormonalny kobiety, zwłaszcza przez pigułki jest minimalne. Warunkiem skuteczności jest ich systematyczne połykanie (zgodnie z instrukcją) w celu utrzymania potrzebnego stężenia hormonów. Skuteczność tych metod zależy ściśle od systematyczności w stosowaniu. Wymienione metody mogą być nieskuteczne w związku z niektórymi chorobami i zażywaniem specyficznych leków.

Inne działania na organizm

Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wywoływać u kobiet:

* stany zapalne pochwy oraz wzrost ryzyka zakażeń grzybiczych i bakteryjnych

* wzrost ryzyka powstania groźnych dla życia zakrzepów i zatorów

* wzrost ryzyka zachorowania na niektóre inne choroby

Jednocześnie środki te przynoszą też skutki pozytywne:

* zmniejszają prawdopodobieństwo zachorowania na raka jajnika i raka macicy[3].

Trwają intensywne prace nad stworzeniem hormonalnych środków antykoncepcyjnych dla mężczyzn. Problem jest złożony, gdyż istnieje niebezpieczeństwo wywołania feminizacji a oprócz zahamowania samej produkcji plemników należy także unieczynnić plemniki już wyprodukowane.

Metody zapobiegające zagnieżdżeniu zarodka

* wkładka domaciczna

* antykoncepcja postkoitalna

Metody chirurgiczne

Sterylizacja w celach antykoncepcyjnych polega u kobiety na przecięciu/podwiązaniu jajowodów, a u mężczyzn na podwiązaniu lub przecięciu nasieniowodów. Sterylizacja jest jedną z najskuteczniejszych metod antykoncepcyjnych, jednak i ona nie zapewnia 100% skuteczności, zanotowano bowiem przypadki samoistnego udrożnienia podwiązanych przewodów. W przypadku mężczyzn staje się skuteczna dopiero po kilku tygodniach od zabiegu. Wskaźnik Perla wynosi dla kobiet 0,5, dla mężczyzn 0,1. Wadą jest też niska odwracalność metody – powrót do płodności następuje jedynie w około 70% przypadków. W Polsce metoda ta jest zabroniona prawnie (art. 156. Kodeksu karnego). Dopuszczalna jest jedynie w przypadkach, gdy ciąża może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia lub życia kobiety.

Inne metody antykoncepcji

* stosunek przerywany

* płukanie pochwy bezpośrednio po odbytym stosunku

Obie metody są bardzo zawodne a przez to niewarte stosowania. Wskaźnik Pearla dla zabiegu płukania pochwy oceniany jest na około 50 a dla stosunku przerywanego na 20 do 40.




(źródło: Wikipedia)]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-50.html Fri, 14 Nov 2008 11:01:22 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-49.html działaniu antygonadotropowym na przysadkę mózgową, dzięki temu przysadka nie stymuluje jajnika do wytwarzania komórek jajowych,
zmiany w składzie czopu śluzowego w szyjce macicy, utrudniające ruch plemników,
hamowaniu procesów wzrostowych w błonie śluzowej macicy,
zmianach fizyko-chemicznych w płynach znajdujących się w jamie macicy i jajowodach,
utrudnianiu poruszania się rzęsek, w które wyposażony jest nabłonek wyścielający ścianki jajowodów.
Zastrzyki antykoncepcyjne podobnie jak i inne leki, dostępne są wyłącznie na recepty lekarskie. Aby uzyskać receptę, kobieta powinna się zgłosić na badanie ginekologiczne i badanie piersi. W czasie wizyty u ginekologa przeprowadzane jest także badanie cytologiczne szyjki macicy oraz sprawdzane jest ciśnienie tętnicze krwi. Lekarz zwykle kieruje także pacjentki na badania laboratoryjne i zaleca systematyczne zgłaszanie się na badania kontrolne. BARDZO CZĘSTO LEKARZE, W TROSCE O PEŁNE ZABEZPIECZENIE SWOICH PACJENTEK, SAMI PODAJĄ ZASTRZYKI ANTYKONCEPCYJNE I WYZNACZAJĄ TERMIN W JAKIM NALEŻY SIĘ ZGŁOSIĆ NA NASTĘPNY ZASTRZYK.
Zastrzyki antykoncepcyjne mogą być bezpiecznie podawane także kobietom w okresie laktacji. Stosowanie tego rodzaju antykoncepcji przez kobiety karmiące piersią w niczym nie zmienia składu ani objętości wytwarzanego pokarmu. Dzieci kobiet stosujących Depo-Provera rozwijają się tak samo jak dzieci innych kobiet karmiących piersią. Sposób stosowania zastrzyków antykoncepcyjnych
Kobiety rozpoczynające stosowanie tego rodzaju antykoncepcji, pierwszy zastrzyk powinny przyjąć w pierwszym lub drugim dniu krwawienia miesiączkowego. Aby kobieta mogła rozpocząć stosowanie tej metody, musi mieć pewność że nie jest w ciąży.Możliwe jest także podanie zastrzyku antykoncepcyjnego Depo-Provera 150 w ciągu pierwszych sześciu tygodni po porodzie (czyli że nie trzeba czekać na wystąpienie miesiączki) a także bezpośrednio po poronieniu.
Przeciwwskazania do stosowania zastrzyków antykoncepcyjnych:
ciąża
choroby układu krążenia; choroba zatorowo-zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, stan po przebytym zawale, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia krzepnięcia
przebyty udar mózgowy
choroby układu sercowo- naczyniowego w wywiadzie rodzinnym
choroby wątroby: zapalenie wątroby i nowotwory
długotrwałe unieruchomienie
Działania niepożądane:
W trakcie stosowania zastrzyków antykoncepcyjnych, podobnie jak w okresie przyjmowania innych leków, może dochodzić do wystąpienia objawów niepożądanych. Objawy niepożądane zdarzają się bardzo rzadko. Wśród tych objawów wymienia się:
przyrost masy ciała w wyniku nadmiernego apetytu
zmniejszenie libido
suchość pochwy
obniżenie nastroju a nawet depresja
może dochodzić do przetłuszczania się włosów
przemijające plamienia z dróg rodnych.
Wady:
Nie zawsze bezpośrednio po upływie 90 dni (uważa się, że pełne zabezpieczenie antykoncepcyjne trwa właśnie tyle dni) od podania ostatniego zastrzyku dochodzi do wystąpienia miesiączki i powrotu płodności. Z tego też względu uważa się, że metody tej nie powinny stosować kobiety, które potrzebują antykoncepcji tylko na okres jednego lub kilku miesięcy.

Zalety:
Zmniejszenie lub niewystępowanie objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego (u kobiet, które przed tym cierpiały na tę dolegliwość).
Zmniejszają dolegliwości związanych z krwawieniami miesiączkowymi oraz ryzyka wystąpienia (u danej kobiety) niedokrwistości. To ostatnie wynika ze zmniejszenie utraty krwi podczas miesiączkowania.
Stosowanie pigułek antykoncepcyjnych nie zakłóca przebiegu zbliżenia seksualnego.

Skuteczność:
Skuteczność tej metody jest bardzo wysoka; wskaźnik Pearla wynosi 0,3. Czyli, że na 100 kobiet stosujących tę metodę przez pełnych dziesięć lat, możliwe jest dojście do 3 niepożądanych ciąż.

JEŻELI MASZ JAKIŚ PROBLEM Z MOŻLIWOŚCIĄ SKORZYSTANIA Z TEGO RODZAJU ANTYKONCEPCJI TO ZGŁOŚ SIĘ DO WARSZAWSKIEGO POGOTOWIA ANTYKONCEPCYJNEGO [tel (22) 654 -0- 200] ]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-49.html Fri, 20 Jan 2006 15:42:17 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-48.html
W krajach zachodnich dostępne są także nowe, mniejsze implanty (IMPLANON), które instaluje się pod skórą tylko na okres 2 lat.

Zalety NORPLANTU:
zapobiega ciąży przez 2 - 5 lat bez potrzeby stałego przyjmowania leków
nie zakłóca przebiegu zbliżenia seksualnego
bardzo ograniczona i ilość przeciwwskazań do stosowania

Wady:
czasami występują wymioty
plamienia z dróg rodnych,
zamiast miesiączek, dochodzi do nieregularnych krwawień z dróg rodnych
czasami może dojść do zakażenia w miejscu wszczepienia implantu
konieczność chirurgicznego usuwania (lub wymiany) implantów po 2-5 latach
Skuteczność:
Wskaźnik Pearl'a wynosi 0,2 - 1,6 w pierwszym roku po założeniu, w następnych latach = 3.

]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-48.html Fri, 20 Jan 2006 15:39:29 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-47.html
Sposób przyjmowania
W opakowaniu znajduje się 28 pigułek, przyjmuje się je codziennie o tej samej porze nie robiąc żadnych przerw w ich stosowaniu.

Wada czy zaleta?
Kobiety przyjmujące pigułki jednoskładnikowe nie mogą się spodziewać regularnych, normalnych miesiączek. Krwawienia mogą nawet nie występować, albo występują jako niewielkie plamienia, w nie dających się przewidzieć okresach.

Dlaczego pigułki te mogą stosować nawet kobiety karmiące piersią?
Wynika to z faktu, że nie zawierają one estrogenów i nie są przeciwwskazane u kobiet karmiących. Syntetyczny hormon, zawarty w tych pigułkach, nie powoduje żadnych zmian w składzie ani ilości wytwarzanego pokarmu. Literatura przynosi dowody na to, że dzieci karmione przez kobiety przyjmujące Cerazette pod każdym względem rozwijają się tak samo jak dzieci kobiet nie stosujących tych pigułek.

Pigułki jednoskładnikowe mogą być także polecane pacjentkom, u których istnieją przeciwwskazania do stosowania pigułek dwuskładnikowych.
Poleca się je kobietom wymagającym skutecznej antykoncepcji, u których występują równoczesne przeciwwskazania do typowej antykoncepcji dwuskładnikowej i do założenia domacicznej wkładki antykoncepcyjnej. ]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-47.html Fri, 20 Jan 2006 15:32:35 +0100 http://www.antykoncepcja.com/health-46.html
Plastry EVRA należą - tak jak pigułki antykoncepcyjne - do hormonalnych metod zapobiegania ciąży i dostępne są wyłącznie na receptę lekarską.

Plaster EVRA ma rozmiary 45 mm na 45 mm. Przykleja się go na pośladku, podbrzuszu, na zewnętrznych powierzchniach ramion i na barkach (kobiety najczęściej wybierają dwie pierwsze, z wymienionych okolic ciała). W celu zachowania działania antykoncepcyjnego konieczna jest cotygodniowa zmiana plastra. Konieczne jest utrzymanie plastrów przez okres trzech tygodni (w jednym 28-dniowym cyklu), potem następuje jeden tydzień, w którym kobieta nie ma przyklejonego plastra (i w tym czasie występuje krwawienie miesięczne). Po okresie 7-dniowej przerwy - w celu utrzymania działania antykoncepcyjnego - konieczne jest rozpoczęcie przyklejania plastrów z następnego opakowania. Podstawowa przewaga plastrów nad pigułkami polega na tym, że nie ma potrzeby codziennego połykania leków, że hormony trafiają bezpośrednio do krążenia krwi (brak efektu pierwszego przejścia) dzięki temu podawane dawki hormonów mogą być znacznie mniejsze a także że ew. niedyspozycje pokarmowe (nudności, wymioty, biegunki) nie wpływają na wchłanianie hormonów i nie wywołują obniżenia skuteczności antykoncepcji.

Mechanizm działania plastrów antykoncepcyjnych jest taki sam jak przy stosowaniu pigułek antykoncepcyjnych, i wynika on z:
działania antygonadotropowego na przysadkę mózgową, dzięki temu przysadka nie stymuluje jajnika do wytwarzania komórek jajowych,
hamowania owulacji (jajeczkowania),
zmian w składzie czopu śluzowego w szyjce macicy, utrudniających ruch plemników,
hamowania procesów wzrostowych w błonie śluzowej macicy,
zmian fizyko-chemicznych w płynach znajdujących się w jamie macicy i jajowodach,
utrudniania poruszania się rzęsek, w które wyposażony jest nabłonek wyścielający ścianki jajowodów.
Plastry antykoncepcyjne, podobnie jak pigułki, dostępne są wyłącznie na recepty lekarskie. Aby uzyskać receptę, kobieta powinna się zgłosić na badanie ginekologiczne i badanie piersi. W czasie wizyty u ginekologa przeprowadzane jest także badanie cytologiczne szyjki macicy oraz sprawdzane jest ciśnienie tętnicze krwi. Lekarz zwykle kieruje pacjentki na badania laboratoryjne, pozwalające na ocenę czynności wątroby, układu krzepnięcia, gospodarki lipidowej i węglowodanowej. Gdy nie ma przeciwwskazań, lekarz przepisuje plastry i zaleca systematyczne zgłaszanie się na badania kontrolne. Pierwsza wizyta kontrolna powinna mieć miejsce po dwóch miesiącach stosowania plastrów. Następne badania kontrolne mogą być przeprowadzane nieco rzadziej; co 3-4 miesiące.
Sposób stosowania plastrów antykoncepcyjnych EVRA
Pierwszy plaster przykleja się w pierwszym dniu krwawienia miesiączkowego (wyłącznie na skórę czystą, suchą, nie podrażnioną i nieuszkodzoną).
W każdym 28 dniowym (czterotygodniowym) cyklu; przez trzy tygodnie stosuje się plaster EVRA, po tym okresie następuje tygodniowa przerwa.
Plastry można umieszczać wyłącznie na pośladkach, na dolnych partiach brzucha, na ramionach lub barkach.
Plaster należy nosić przez siedem dni. W dniu zmiany plastra należy odkleić "stary" plaster i natychmiast przykleić "nowy" plaster (nie należy naklejać kolejnego plastra w tym samym miejscu, w którym był przyklejony poprzedni plaster).
Wykonywanie przez kobietę normalnych czynności życiowych a nawet przebywanie w saunie lub wykonywanie ćwiczeń fizycznych (np. biegi, pływanie, kąpiele, opalanie) nie zmniejsza skuteczności antykoncepcyjnej plastrów EVRA.
Jeżeli zapomniałaś o zmianie plastra w odpowiednim czasie, to policz ile godzin minęło od czasu, w którym powinnaś zmienić plaster (plastry należy zmieniać co tydzień, zawsze w tym samym dniu tygodnia i o tej samej porze):
Jeżeli było to przy zmianie pierwszego plastra na drugi, to należy odkleić pierwszy plaster i przykleić kolejny plaster najszybciej jak możesz, a przez następne 7 dni trzeba dodatkowo stosować mechaniczne środki antykoncepcyjne.
Jeżeli było to przy zmianie drugiego, na trzeci plaster a opóźnienie wynosiło mniej niż 48 godzin, to jak najszybciej należy przykleić następny plaster. W takich przypadkach zachowana jest pełna skuteczność antykoncepcyjna.
Jeżeli spóźniłaś się z przyklejeniem pierwszego plastra z kolejnego opakowania i przerwa wynosiła więcej niż siedem dni, to w ciągu pierwszych siedmiu dni całego następnego cyklu konieczne jest stosowanie dodatkowego zabezpieczenia antykoncepcyjnego.
Co zrobić, jeżeli plaster (EVRA Ž) odkleił się częściowo lub całkowicie ? EVRA wykazuje się bardzo dobrym przyleganiem. W badaniach klinicznych testowano ponad 70.000 plastrów u kobiet z wielu krajów świata. Mniej niż 3%, spośród nich, odkleiło się częściowo a poniżej 2%, całkowicie. Jeżeli jednak plaster częściowo się odklei przed Dniem Zmiany Plastra, to należy postępować według poniższych zaleceń.
Jeżeli plaster był odklejony całkowicie lub częściowo przez czas krótszy niż 24 godzin, to należy podjąć próbę ponownego przytwierdzenia go (mocno przycisnąć plaster do skóry otwartą dłonią i przytrzymać przez 10 sekund, upewniając się, czy brzegi plastra EVRA dobrze przylegają. Przesunąć palcami po brzegach plastra, by zapewnić optymalne ich przyleganie) lub zmienić plaster na nowy. W takim przypadku nie ma konieczności stosowania antykoncepcji wspomagającej, a Dzień Zmiany Plastra pozostaje bez zmian.
Jeżeli plaster był odklejony całkowicie lub częściowo przez czas dłuższy niż 24 godziny, lub gdy kobieta nie jest pewna od jak dawna plaster jest odklejony, należy natychmiast założyć nowy plaster by zapobiec zajściu w ciążę. Powinno się rozpocząć nowy 4-tygodniowy cykl. Zaczyna się wtedy nowy Dzień Zmiany Plastra, należy również stosować antykoncepcję wspomagającą przez pierwszy tydzień nowego cyklu.
Przeciwwskazania do stosowania plastrów antykoncepcyjnych:
ciąża
choroby układu krążenia; choroba zatorowo-zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, stan po przebytym zawale, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia krzepnięcia
przebyty udar mózgowy
choroby układu sercowo- naczyniowego w wywiadzie rodzinnym
choroby wątroby: zapalenie wątroby i nowotwory
nowotwory estrogenozależne np. rak sutka
długotrwałe unieruchomienie
palenie papierosów przez kobiety w wieku powyżej 35 lat
dużego stopnia otyłość
niedokrwistość sierpowata
toczeń rumieniowaty
masa ciała powyżej 90 kg
Działania niepożądane:
Działania niepożądane dość często występowały u kobiet, stosujących antykoncepcję hormonalną w postaci pigułek antykoncepcyjnych najstarszej generacji. Obniżenie dawek hormonów w środkach antykoncepcyjnych spowodowało, że objawy niepożądane zdarzają się bardzo rzadko. Do tych objawów należą:
obrzmienie i bolesność piersi (skutek działania estrogenów),
nudności, wymioty, wzdęcia (skutek działania estrogenów),
ostuda (żółtobrunatne plamki) na twarzy,
nadwrażliwość na światło (skutek działania estrogenów),
przyrost masy ciała w wyniku zatrzymania płynów w organizmie (skutek działania estrogenów),
przyrost masy ciała w wyniku nadmiernego apetytu (skutek działania progestagenów),
zmniejszenie libido (skutek działania progestagenów),
suchość pochwy (skutek działania progestagenów),
obniżenie nastroju a nawet depresja (skutek działania progestagenów),
może dochodzić do przetłuszczania się włosów (skutek działania progestagenów),
bóle głowy,
przemijające plamienia z dróg rodnych.
Trzeba dodać, że działania niepożądane występują rzadko, i w wielu przypadkach przemijają bez żadnego leczenia.

Powikłania

Powikłania polekowe mogą zdarzać się po przyjęciu każdego leku (nawet przyjmowanie witamin nie gwarantuje uniknięcia działań niepożądanych). Dużej części powikłań można uniknąć, jeżeli przed rozpoczęciem stosowania antykoncepcji hormonalnej przeprowadzone będzie dokładne badanie lekarskie. Ale mimo to w literaturze fachowej podaje się, że stosowanie plastrów antykoncepcyjnych (podobnie jak przy pigułkach antykoncepcyjnych) zwiększa ryzyko wystąpienia:
Chorób układu krążenia: choroba zakrzepowa, choroby naczyń wieńcowych (szczególnie przy stosowaniu starszego typu pigułek), nadciśnienie tętnicze i udar mózgu.
Żółtaczki - bardzo rzadko, w ciągu 2-3 tygodni od chwili rozpoczęcia stosowania antykoncepcji hormonalnej może dojść do wystąpienia żółtaczki. Stan ten ustępuje z chwilą zaprzestania stosowania tej metody. W zależności od opinii lekarza (po okresie około 3 miesięcy), jeżeli wyniki badań czynności wątroby są prawidłowe, to można ponownie rozpocząć przyjmowanie tych leków.
Polekowego zaniku miesiączkowania.
Raka piersi
Według niektórych źródeł (są także poważne dowody, że antykoncepcja hormonalna nie przyczynia się do zwiększenia tego ryzyka), przyjmowanie pigułek antykoncepcyjnych nieznacznie zwiększa ryzyko wystąpienia raka piersi. Być może jednak, że obserwowane zwiększone ryzyko wynika głównie z faktu, iż kobiety stosujące antykoncepcję hormonalną znacznie częściej zgłaszają się na badania lekarskie i dzięki temu, w tej grupie kobiet częściej wykrywa się zmiany nowotworowe. Zmiany te wykrywane są zwykle wcześniej, niż u kobiet nie stosujących antykoncepcji hormonalnej. Dzięki temu właśnie wyniki leczenia są lepsze u kobiet, które uprzednio stosowały tę metodę antykoncepcji.

Wady:
Niektóre kobiety, stosujące antykoncepcję hormonalną mogą tracić ochotę na współżycie seksualne. Uwaga dotyczy wszystkich hormonalnych metod antykoncepcyjnych. Ale nie trzeba jej odczytywać jako dotyczącą tylko Evry.
Plastry antykoncepcyjne mogą, w niewielkim stopniu, wywoływać skórne reakcje miejscowe.
Zalety:
Bardzo dobry, odwracalny efekt antykoncepcyjny. Po zaprzestaniu stosowania plastrów płodność powraca najczęściej już w następnym cyklu. Uważa się, że bezpośrednio po odstawieniu plastrów (tak jak przy stosowaniu pigułek) prawdopodobieństwo zajścia w ciążę może być nawet wyższe niż zwykle.
Zmniejszenie lub niewystępowanie objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego (u kobiet, które przed tym cierpiały na tę dolegliwość).
Zmniejszenie dolegliwości związanych z krwawieniami miesiączkowymi oraz ryzyka wystąpienia (u danej kobiety) niedokrwistości. Ta zaleta jest skutkiem zmniejszenie utraty krwi podczas miesiączkowania.
Zmniejszenie częstości występowania zapaleń przydatków i ciąż pozamacicznych.
Łagodzenie dolegliwości związanych z endometriozą
Zmniejszenie częstości występowania raka trzonu macicy i raka jajnika.
Zmniejszenie ryzyka rozwoju mięśniaków macicy.
Zmniejszenie ryzyka rozwoju torbieli jajników.
Zmniejszenie ryzyka powstawania łagodnych zmian w piersiach (torbieli, włókniaków).
Stosowanie antykoncepcji hormonalnej ma znaczenie w profilaktyce osteoporozy.
Stosowanie plastrów antykoncepcyjnych nie zakłóca przebiegu zbliżenia seksualnego.
Plastry antykoncepcyjne, w porównaniu z pigułkami, są łatwiejsze w stosowaniu a przez to ich skuteczność może być znacznie wyższa
Bez obawy o skuteczność mogą je stosować nawet pacjentki, które mają zaburzenia czynności przewodu pokarmowego (np. skłonność do biegunek, zespół wrażliwego jelita itp.).
Skuteczność:
Skuteczność tej metody - tak jak przy perfekcyjnym stosowaniu pigułek antykoncepcyjnych - jest bardzo wysoka; wskaźnik Pearla jest mniejszy niż 1,0. Czyli, że na 100 kobiet stosujących tę metodę przez pełnych dziesięć lat, możliwe jest dojście tylko do kilku niepożądanych ciąż. Jest bardzo ważne, że praktyczne ryzyko dojścia do niepożądanej ciąży podczas stosowania plastrów jest bardzo małe i zbliżone do ryzyka teoretycznego (o którym piszemy powyżej). Wynika to z łatwiejszego sposobu stosowania plastrów i większej odporności tej metody na niewielkie błędy dawkowania.
]]> Antykoncepcja http://www.antykoncepcja.com/health-46.html Fri, 20 Jan 2006 15:31:30 +0100